Walter Hottinga . Com

Walter, 27 Feb 2005 23:29 uur
Mexico, Palenque

Wat gaat de tijd, helaas ook aan deze kant van de aarde, snel!

Deze keer: Folklore of nationalisme? Snel, Sneller, Bus? Beterschap. Niks! Een dikke warme deken vol leven. En voor de diehards: Een stukje maatschappij filosofie van de koude bodem.

Folklore of nationalisme:
Zoals de vorige keer beschreven ben ik met de bus naar San Christobal gegaan. Een werkelijk schitterend dorp. Pardon stad. Het deed mij erg aan Antiqua denken. De koloniale infrastructuur is fantastisch bewaard gebleven. Alle woonblokken zijn in gelijke vierkanten op gedeeld. Anders dan in het oostblok is hier het resultaat wel erg mooi. SC is wat groter dan Antiqua en de bergen zijn wat verder weg. Daardoor gelukkig toch anders. Je kunt wel merken dat je dicht bij Guatemala bent. Veel van de producten op de lokale markten zijn aan beide kanten van de grens te krijgen. Leuk feest der herkenning.
In SC mijn eerste nacht in een dormetory door gebracht. Er zullen er denk ik nog vele volgen. Ik slaap erg makkelijk en de prijs maakt het erg aantrekkelijk (50 pesos ongeveer 3 euro 60). De meeste van mijn mede bewoners/reizigers staan me nog niet zo aan. Ze lijken uit niks meer te bestaan dan hun reizigers imago..niet zo interresant vooral niet omdat het met veel geluid gecommuniceerd moet worden…je zult eens niet onder de indruk zijn.
In San Christobal de kathedraal, de kerken op de beide heuvels bekeken en natuurlijk de markten. Was een goeie dag genieten en heen en weer wandelen.
Halverwege de ochtend kruiste ik het centrale plein. Keurig in het gelid stonden daar vertegenwoordigers van alle scholen. In een tent zaten de burgemeester, wist niet dat je daar ook medailles voor kon krijgen, een paar generaals en nog wat van dat volk. Onder luid trommel geroffel van de lokale militaire band marcheerden de scholen een voor een langs het podium. Afgewisseld met toespraken over de familia Mexico. Denk er van wat je wilt.
Aan het eind van de dag………die is hier al om 18:00 als de zon ondergaat werd door dezelfde padvindersband de vlag van mexico van het gemeente huis naar beneden gehaald. Natuurlijk veel muziek en veel vertoon…al in vol ornaat met doorgeladen geweren natuurlijk.
Kan het doel van al deze ceremonies wel begrijpen. Het gebied rond SC heeft een aantal jaren geleden vol het nieuws gehaald met de opstand van de Zapista. Nu nog vind je in alle borden langs de weg kogel gaten. Je ziet dat de centrale regering er alles aan doet om de rust te herstellen. Veel investering in infrastructuur en natuurlijk werkloosheids projecten……..erg grappig een ploeg van 10 man die een weg aan het vegen is. De ceremonies moeten mensen natuurlijk het gevoel geven dat ze onderdeel zijn van groot mexico en zeker niet zijn vergeten. Affijn.

Snel, Sneller, Bus:
Nog niks verteld over de tocht met de bus. Ik vertrok ´s middag uit Mexico city en zou volgens de gids 18 uur onderweg zijn. Dat betekent dat ik ergens rond 0700 in SC zou zijn. Het leek redelijk te kloppen. De laatste paar kilometer bleken echter heel veel sneller te kunnen:
Ik zat in een hypermoderne bus. (Geen grapje) met antikantel, abs, traction control en een veel te krachtige moter. De chauffeur van dienst bleek achteraf eigenlijk een van fabriekswege aangestelde test pilot van al deze systemen tegelijk. We zaten nog met een man of 6 in de bus toen de man zijn test werkzaamheden op een 2 baans bergweggetje ging beginnen. Na 20 minuten was de helft aan het kotsen en lagen de andere rustig onderuit naar de video te kijken. Ik vond de video beter dan het andere alternatief dus heb maar rustig afgewacht wat er ging komen en me op de video geconcentreerd. Iets met dino´s in NY…afrader nooit huren heb hem nu al in 2 bussen gezien. Wordt de 2x ook niet beter.
Voor godert: Ja bussen kunnen sneller dan personen wagens………en veel!! Je hebt wel iets meer asfalt nodig maar je bent toch de grootste………en zoals alle motorrijders weten. De grootste wint altijd!
Kortom: bus!!

Beterschap:
Ik heb mijzelf beter verklaard. Ziek zijn als je vrij bent heeft toch geen functie. Als je iets minder energie hebt doe je gewoon:

Niks:
De vermoeidheid komt met horten en stoten mijn lichaam uit. Slaap regelmatig erg veel en kan dan zo weer verder slapen. Daarom gister een hele dag niks gedaan. Dat heet ik ben opgestaan naar het terras gelopen en niet meer opgestaan tot dat het ver in de avond was. In de tussentijd mijn tafeltje met een bond gezelschap gedeeld. Erg leuk.
Het niks doen is me goed bevallen. Krijg al meer het gevoel dat ik alle tijd heb. Mijn loop tempo is nu al dermate laag dat ik moeite heb om de waggelende mama´s hier bij te houden in de straat.

Een dikke warme deken vol leven:
Vandaag met de collectivo oftewel het lokale veel te leuke oude volkswagen busje naar de ruines geweest.
Adembenemend. Mooi, warm en levendig. Ik ben helemaal weg van de gedachte hoe een paar heersers/families er in geslaagd zijn om zichzelf goddelijk te verklaren voor een heel volk en hiermee het hele volk hebben kunnen aanzetten tot het bouwen van deze schitterende bouwwerken. Zie een stukje filosofie van de koude grond.
De helft van de gebouwen ligt nog in de jungle. Zodra je de schaduw van de jungle binnen stapt wordt je omgeven door een deken. De warmte, het geluid, de geur. Je kunt het allemaal bijna aanraken. Wat je wel echt kunt aanraken zijn de straaltjes zweet die langs je rug banjeren.
In alle bomen lijken vogels te krijsen je ziet veel insecten, waaronder schitterende vlinders en paar zeer grote leguanen. Fantastisch.

Stukje filosofie van de koude grond:
Ben zoals gezegd erg onder de indruk van maatschappelijke systemen. Het vraagt namelijk nogal wat om een maatschappij te ontwikkelen waarin alle overproductie door een ieder wordt afgestaan aan haar heersers zodat deze vooral zichzelf een leuk leven kunnen geven…….en omdat vol te kunnen houden natuurlijk veel doen aan het geven van goddelijke antwoorden op alle grote levens vragen. Ga lekker slapen landgenoten…ik ben god op aarde en weet wat goed voor jullie is…om te beginnen je dood werken en alles aan mij geven……anders volgt er de hel.
Ik kan er veel van vinden…..zelfs nu nog ben je onder de indruk van hun bouwwerken. Imposant. Het zure is dat al dit soort samenlevingen natuurlijk van zelf weer een keer instorten. De heerser wordt afhankelijk van het volk en zijn eigen fabeltje. Zodra het fabeltje geen of niet afdoende antwoord geeft op een nieuwe vraag of bedreiging is het natuurlijk radicaal afgelopen. Het volk voelt zich diepbeledigd want hun god heeft geen antwoord…..de heerser is overbodig want blijkt geen god……en is daarmee het richtpunt van alle agressie…..aangezien de maatschappij als een piramide is opgebouwd waarbij alle intelligentia haar niet productieve rol aan de heerser/godheid ontleed stel je in een keer de intelligentia buiten werking en stort de hele maatschappij in. Een aantal stappen terug in de tijd zullen we maar zeggen. Hier in Mexico zijn ze nog bezig om die klap weer te boven te komen…….of ben ik nu te cynisch aan het worden.

Liefs,

Walter.

Walter, 21 Feb 2005 13:24 uur
Mexico, Mexico

Hierbij dan het eerste bericht op reis!! Het gevoel van Mexico stad, een laatste onbedoeld hectische week, griep en afscheid nemen laat zich moeilijk in woorden vatten. Hieronder een kleine bloemlezing om het gevoel over te brengen.

Dank:
Aller eerst wil ik iedereen bedanken voor het fantastisch afscheid dat mij ten deel is gevallen. Ik heb er erg van genoten blijkens de reacties velen van jullie ook. En zo hoort het ook.

De laatste hectische week:
………poeh blij dat ik nu heerlijk zit te zweten in een hokje van 5 bij 2 met 6 mexicanen. Stuk beter. Na het afscheidsfeest op casa overtoom en het heerlijke eten met mijn collega’s van ING ben ik dinsdag naar mijn ouders in borne getrokken. Mijn vader was jarig en ik zou mijn oma daar nog zien. Helaas mijn vader ziek, geen verjaardag geen familie. Woensdag het lijstje things todo nog weer eens opgeschoond en aan de slag… het liep voorspoedig totdat ik ‘s middags oordoppen ging laten maken. Ik heb links een operatie gehad en moet dus een oordop hebben om te kunnen zwemmen. Helaas plaatste de betreffende jongen te veel pasta in mijn oor. Dit wordt vanzelf hard en zet een beetje uit. Het gevolg was dat met geen mogelijkheid de oordop er weer uit wou. De oordop scheurde en ik moest naar het ziekenhuis in enschede om het nog steeds in mijn binnen oorzittende materiaal te verwijderen. Dat dit zonder aanraking al zeer pijnlijk was hoeft denk ik geen betoog.
In het ziekenhuis konden ze er slecht kleine beetjes afhalen……….wat zeer pijnlijk was…….moesten ze misschien gaan opereren? Ik kon de pijn niet meer aan. Gestopt en een afspraak voor de volgende dag gemaakt….daar ging mijn todo list. ‘s ochtends wederom allervriendelijkst geholpen ik was het gesprek van de avond geweest. Dit hadden ze nog nooit meegemaakt……..ik ook niet en dat wil ook zo houden. Op de behandel polie en met veel lokale narcoses…….waarvan een in mijn midden oor………raad ik iedereen af! Lukte het uiteindelijk om met engelen geduld stukje voor stuk je uit mijn oor te peuteren. Na een goede 4 uur peuteren vond eindelijk de bevalling plaats……….het was er uit. Joepie….het geplande vertrek kon worden gehandhaaft.

De griep:
Woensdag begonnen, donderdag een beetje meer verhoging en ja hoor donderdag eind van de dag ………. hoge koorts.

Oma:
Je kunt niet op reis zonder afscheid van je oma te nemen. Althans dat vind ik. Dus koorts of niet……een lekkend pijnlijk oor en helaas geen tijd meer om alles netjes af te ronden…….de auto van mijn vader geleend en naar Amsterdam gereden om met Oma nog een kop thee te kunnen drinken. Eerlijk gezegd een beetje eng……..stel dat ik de griep zou over dragen…maar goed geen kus wel even kunnen kletsen.

Vriendinnetje:
Zoals je niet op reis kunt zonder gedag te zeggen van je oma moet je natuurlijk ook afscheid nemen van je vriendinnetje. Niet goed voor de nachtrust……maar ja je bent jong en je…..

Ontbijt op schiphol:
Op schiphol wachten Anton, Ada, Godert, Anke, Fred, Jaap, Miloe, Zoe en Rosa voor een laatste vaarwel ontbijt. Ik twijfelde nog even of ik wel moest gaan vliegen. Mijn oor lekte. Ik had heftig koorts en kon niet eten. De alternatieven ……later op Calcun vliegen waren te duur en stonden me niet aan. Even doorzetten. Bagage ingechecked een laatste cola en hopla door de douane.
OP WEG!!

De vlucht:
Met BA via Londen naar Mexico stad. Prima vlucht. Zeer veel koortsig geslapen……constant dorst. De zweedse mevrouw naast mij werd gedurende de vlucht ook ziek……ik hoop niet van mij. De landing op Mexico stad was zeer spectaculair we waren te vroeg en kregen een andere landings baan…….hierdoor vlogen we een extra rondje over de ENORME stad…..ik zat aan de goede kant en bij het raam en kon dus alles zien. Na een scherpe snoekduik stonden we op de baan. Beetje misselijk?!

De stad:
Op het vliegveld een taxi gepakt en mij naar een hotel downtown laten brengen. Ik was gelijk verliefd op de stad. De chaos de drukte…..overweldigend en mooi. Het hotel zat vol maar gelukkig was er natuurlijk een vriendje in de buurt met een hotel… Handelen kan ik ook ………kan ik korting krijgen…….tuurlijk. Ik zit nu vlakbij Alameda (5 minuten).

Na een goede nachtrust zaterdag alle grote attracties in downtown mexico city bekeken. Groot, mooi, chaotisch, vies, levendig, warm, smog, enorm……….niet te beschrijven ik voel me als een vis in het water. Deze stad heeft een vibe ongelovelijk!! New York zou het moeten hebben. Vorig jaar al vast gesteld dat ik dat niet herken maar hier in Mexico DF zeer zeker wel. Never a dull moment. Ik haat het dat ik geen spaans spreek……maar gelukkig tref ik velen die engels spreken en het erg leuk vinden om een praatje te maken. Geen kans om alleen te zijn hier.

Zondag:
Naar Bosque Chalputec met alle andere stad bewoners. Onderweg een bikers meeting bezocht…….wat zijn wij een watjes. Je kunt prima op een R1 met 3 man in T-shirts een wheely maken midden in een groep met andere motorrijders………tuurlijk draag je daar geen helm bij. Was getekend.
In het Bosque het schitterende museum de Antropologia bekeken. Zeer mooi gebouw nog mooiere collectie. Het interieur van alle ruines die ik nog ga zien zullen we maar zeggen. Na een dutje in het bos…..via zone rosa naar een restaurant. Gegeten met een gepensioneeerde mexicaan die veel gereisd had en hier zeer leuk over kon vertellen. Na het eten met een ommetje naar het hotel……..nog niet helemaal beter. Ik kan niet meer. Op tijd naar bed 12 uur geslapen!

Vandaag:
Na een uitgebreid ontbijt bij een voormalig american wrestling kampioen opzoek naar internet verbindingen. En YES……het ietwat lange resultaat zien jullie hier.

Plannen:
Hoewel de stad fantastisch is, zeggen mijn lucht wegen dat het tijd is voor gezonde natuur. Daarom als het lukt morgen met de bus naar Christobal 18 uurtjes in een bus…….dus de nacht variant en dan door naar Palenque etc.

Groeten en liefs Walter.